‎(ซีรีส์จาก NETFLIX)
‎(วันที่ 23 พ.ย. ปี 1963)
‎(ยินดีต้อนรับสู่รัฐนิวเม็กซิโก)
‎(เดน่า พ็อกเก็ต - ลายเซ็นผู้เช่า ‎ลายเซ็นเจ้าบ้าน)
‎(ซอลต์เลกซิตี้ วันที่ 2 ธ.ค. ปี 1963)
‎(สุขสันต์วันเกิด)
‎(เบนด์ รัฐโอเรกอน ปี 1966)
‎(วัลเลย์ซิตี้ รัฐนอร์ทดาโคตา ปี 1967)
‎(แทมปาเบย์ รัฐฟลอริดา ปี 1969)
‎(โรงพยาบาลเจ. บ็อกดาโนวิกซ์)
‎(โอ๊คแลนด์ รัฐแคลิฟอร์เนีย ‎วันที่ 1 ต.ค. ปี 1989)
‎ไม่!
‎หยุดนะ เจ็บ!
‎ไม่ได้!
‎แก ขึ้นไปที่ห้องเดี๋ยวนี้!
‎แม่เจ้าแม่จิต พวกนายทำอะไรลงไป
‎วิคเตอร์สติหลุดฆ่าสยองอีกแล้วใช่ไหม
‎นี่ไม่ใช่ฝีมือเรา
‎- ฮาร์ลัน ‎- อย่า
‎อย่าเข้ามาใกล้ผม ขอร้อง
‎ฉันแค่อยากรู้ว่าเธอโอเคไหม
‎เธอพูดได้แล้วเหรอ
‎- มัน… ‎- ตอนนี้ผมทำได้หลายอย่างแล้ว
‎คุณตาน่าขนลุกคนนั้นใครเหรอ
‎เด็กที่วิคเตอร์ช่วยชีวิตไว้ที่ดัลลัสไง
‎- เฮ้ย! ‎- ฉิบหาย จริงด้วย
‎แต่เขารีดพลังเด็กออกมาหมดแล้ว ‎ตอนที่ทำท่านั้นไม่ใช่เหรอ
‎- คงได้ผลแป๊บเดียว ‎- แล้วนี่เขามาทำอะไรที่นี่เหรอ
‎ใครสน เขาช่วยเราจากพวกสแปร์โรว์
‎- สโลน ‎- โห ทำเองเหรอเนี่ย
‎สโลน เป็นอะไรหรือเปล่า
‎ไม่เป็นไรนะ
‎สโลน ไม่เป็นไรนะ
‎สโลน
‎สาววิ่งหนีแล้วว่ะ ลูเธอร์!
‎บ้าเอ๊ย สโลน
‎- ฮาร์ลัน เดี๋ยวสิ ‎- นี่
‎ไปช่วยลูเธอร์นะ
‎แล้วนายล่ะ
‎ฉันจัดการเองได้ ไปสิ
‎ได้
‎แม่เจ้าโว้ย
‎เพิ่งมาที่นี่หยกๆ นี่ฉันไปนานแค่ไหนเนี่ย
‎ดูเหมือนปฏิทรรศน์คุณตาจะกระทบทุกอย่าง
‎แม้แต่สถานที่ที่อยู่เหนือกาลเวลา
‎เป็นไปได้เหรอ
‎ฉันเลิกสนไปนานแล้วว่า ‎อะไรเป็นไปได้หรือเป็นไปไม่ได้
‎เราเร่งมือกันดีกว่า ‎ฉันจะไปดูแผงควบคุมอสงไขย
‎ฉันจะไปดูห้องทำงานเฮิร์บ
‎ไอ้แมลงสาบมันเอาตัวรอดได้ทุกสถานการณ์
‎- บาย ‎- แล้วเจอกัน
‎คิดถึงนะ
‎อึดอัดเลย
‎(โรงแรมออบซิเดี้ยน)
‎สโลน!
‎สโลน รอเดี๋ยว
‎สโลน
‎ให้ตายสิ
‎สโลน
‎เธอจะทำอะไร
‎หลอกฉันใช่ไหม
‎เปล่า ฉันไม่มีวันทำร้ายเธอ
‎แต่ฉันทำแน่ ปล่อยเขา
‎- นายไหวนะ ‎- อือ สบาย
‎ไปกันเถอะ
‎ดิเอโก นายปล่อยเธอได้แล้ว
‎ไงนะ ล้อเล่นป่าวเนี่ย
‎บอกให้ปล่อยไง เธอบาดเจ็บ
‎เธอเป็นศัตรูนะเว้ย
‎ถ้าทำร้ายเธอ ฉันจะฆ่านาย
‎จะฆ่าฉันด้วยไหม ลูเธอร์
‎แค่ขอให้ฉันคุยกับสโลนก่อนนะ
‎ได้ไหม ขอร้อง
‎เชื่อฉัน
‎มันยอมเปิดปากแน่
‎ไม่เป็นไรนะ
‎คุณไม่แก่ขึ้นเลย
‎สำหรับฉัน มันเพิ่งผ่านไปแค่สามวัน
‎หาฉันเจอได้ยังไง
‎ตั้งแต่วันนั้นที่ทะเลสาบ
‎เราก็ถูกเชื่อมเข้าด้วยกัน
‎ผมสัมผัสคุณได้ คนแบบคุณ…
‎แบบเรา
‎มันรู้สึกยังไง
‎แรงสั่นสะเทือน
‎เหมือนมีส้อมเสียงอยู่ในหัวผม
‎ยิ่งอยู่ใกล้คนมีพลังวิเศษ ก็ยิ่งดังขึ้นเรื่อยๆ
‎ผมดับเสียงนั้นได้ถ้ามีสมาธิ
‎แต่บางครั้งก็พลาด
‎นั่นคือที่เกิดขึ้นข้างล่างเหรอ
‎ผมหมดหวังแล้ว
‎ผม…
‎ไม่ได้พิเศษเหมือนคุณ
‎ผมไม่ได้เกิดมาเพื่อครอบครองพลังนี้
‎ผมควบคุมมันไม่ได้
‎ตอนนี้ฉันอยู่นี่แล้วนะ
‎ฉันจะแก้ไขเรื่องนี้เอง
‎ทำยังไง
‎ฉันได้ยินข่าวลือ…
‎อัลลิสัน เฮ้ย
‎- ว่าแกจะบอกความจริงมาซะ ‎- ปล่อยเธอใช้พลังไป
‎กระเป๋าอยู่ไหน
‎บอกมา
‎มันอยู่ไหน
‎มันอยู่ที่ไหน บอกมา
‎- ฉันไม่รู้! ‎- อัลลิสัน!
‎เราลืมกระเป๋าไว้ในบ้านแก ‎และมันเป็นทางเดียวที่เราจะออกไปได้
‎กระเป๋าอยู่ไหน!
‎พอได้แล้ว!
‎ถามตัวเองซะนะว่านายอยู่ข้างใคร
‎- ไสหัวออกไปเลย ‎- กล้าดียังไงมาสั่งฉัน
‎ออกไปทั้งสามคนนั่นแหละ!
‎ห้ามละสายตาจากมัน
‎เข้าใจไหม
‎เรื่องนี้ยังไม่จบ
‎ไปกันเถอะ
‎หายใจลึกๆ
‎ฉันได้ยินข่าวลือ
‎ว่าเธอ…
‎มีความสุข
‎วิคเตอร์
‎ตัดผมเหรอ
‎ใช่
‎เป็นไรหรือเปล่า
‎เปล่า ฉันสบายมาก
‎มีเรื่องอะไร
‎กระเป๋าไม่อยู่กับพวกสแปร์โรว์แต่แรกแล้ว
‎อะไรเนี่ย
‎- แน่ใจนะ ‎- แน่ใจสุดๆ
‎เอาไงดี เราต้องทำไงต่อล่ะ
‎ขอโทษนะ ตอนนี้ฉันรับมือกับเรื่องนั้นไม่ได้
‎ไว้ค่อยคุยกันนะ
‎ไม่ ไม่ได้
‎ไว้ค่อยคุย ขอร้อง
‎นายพาพวกเราไปโดนสังหารหมู่
‎เธอก็อยู่ในเหตุการณ์ด้วยไหม ‎นี่ก็ความผิดเธอพอๆ กับฉันนั่นแหละ
‎ผิดยังไง นายเป็นหมายเลขหนึ่งไม่ใช่เหรอ
‎ใช่ แต่ฉันเป็นหมายเลขหนึ่งอีกแบบ
‎แบบที่ห่วยแตกไง
‎พ่อถึงได้ลดตำแหน่งนาย
‎เขาถึงแต่งตั้งมาร์คัสเป็นหมายเลขหนึ่ง
‎นายไม่มีทักษะผู้นำ นายไม่แน่พอ
‎มาร์คัสจะไม่มีวัน…
‎เขาไม่อยู่แล้ว
‎รู้ไหมว่าปัญหาที่แท้จริงของเราคืออะไร
‎เธอไงล่ะ
‎เธอมันเป็นหมายเลขสองที่ไม่ได้ความ เฟ
‎เห็นไหม คริสโตเฟอร์ยังเห็นด้วยเลย
‎ฉันพลาดอะไรไปเหรอ
‎เรื่องคงเด็ดน่าดู
‎เจย์มี่ อัลฟอนโซ่ กับสโลนไม่อยู่แล้วพ่อ
‎อ้าว งั้นเราควรออกไปตามหาพวกเขานะ ‎หยิบเสื้อคลุมให้ทีสิ
‎ไม่ใช่ พ่อ
‎เขาหมายถึงตายหมดแล้ว
‎น่าเสียดายจริงๆ
‎เกิดอะไรขึ้น
‎ไอ้พวกหอกหักจากอัมเบรลลา อคาเดมี่น่ะสิ ‎พ่อพูดถูกเรื่องพวกมัน
‎หลังมาร์คัสหายตัวไป ‎เบนก็นำภารกิจพาเราไปถล่มมัน
‎น่าจะทำสำเร็จด้วย ‎แต่พวกมันมีอาวุธลับอะไรสักอย่าง
‎มีตาแก่ที่มีพลังวิเศษอยู่ด้วย
‎ซึ่งขี้โกงชัดๆ
‎เราไม่มีทางสู้ได้เลย
‎แล้วแกตั้งใจจะตอบโต้ยังไงล่ะ
‎เราต้องเตรียมพร้อมไว้เผื่อพวกมันบุกมาฆ่าเรา
‎และมันทำสำเร็จแน่ ‎ถ้าเราไม่คิดแผนการป้องกัน
‎เพราะงั้นนายมีไอเดียบรรเจิด ‎อะไรล่ะอีกล่ะ พ่อคนหัวเสธ
‎ตามใจ ก็ไปกับเธอสิ ฉันไม่แคร์หรอก
‎ยังพอมีหนทางพลิกสถานการณ์ของแกอยู่นะ
‎แกต้องทำความสะอาดทุกซอกทุกมุม
‎อะไร ส่วนใหญ่ไม่ใช่ความผิดผมด้วยซ้ำ ‎ไอ้ผู้เฒ่าแก่หงำเหงือกต่างหาก
‎ฉันไม่สนว่าเขาเป็นใครมาจากไหน แกต้องเก็บ…
‎พ่อพาลใส่ผมเพราะโดน ‎ก้อนลูกบาศก์ลอยได้ซัดหรอก
‎ปากดี แกถูกกักบริเวณ ‎ขำอะไรของนาย
‎ตอนเกิดเรื่อง นายนี่ก็หายหัวไปเลยเนอะ
‎ฉันไปคุยกับพ่อ
‎รอนี่ อย่ากระดิก
‎- ได้ถามเรื่องแม่เราไหม ‎- ถาม
‎- พ่อว่าไง ‎- พ่อไม่ได้ฆ่าพวกเขา
‎นายเชื่อเหรอ
‎ไม่รู้สิ ตัดสินยาก
‎พวกสแปร์โรว์วางยาพ่อจนเมาย้วยเหมือนฉันเลย
‎นายไม่ตกใจบ้างเหรอที่พวกนั้นวางยาพ่อ
‎ทำไมเราไม่คิดจะทำงั้นมั่งวะ รู้อะไรมาอีกไหม
‎จำห้องเก็บกระเป๋าในชั้นใต้ดินของอคาเดมี่ได้มะ
‎ที่เราเคยลงไปดมกาวไง
‎เออ จำได้รางๆ
‎นายจำลูกกลมๆ สว่างแสบตาได้ไหม
‎เพ้อเจ้อละ
‎ตามคำขอ
‎- นี่มันอะไร ‎- บทลงโทษของแก
‎พอทำตรงนี้เสร็จแล้ว
‎ให้ไปทำความสะอาดทุกห้อง ‎ในรายการของเช็ทเพื่อชดใช้ เข้าใจไหม
‎และอาเคลาส์จะคอยเฝ้าแก
‎- ไงนะ ไม่เอา ขอร้อง ‎- ฮะ ไม่ นายก็เฝ้าเองสิ
‎เพราะฉันต้องไปเฝ้าลูเธอร์ ‎เผื่ออัลลิสันฟิวส์ขาดอีกรอบ โอเค
‎ทั้งสองคนมีอะไรคล้ายกันเยอะเลย
‎- ไม่มีซะหน่อย ‎- ยกตัวอย่างซิ
‎- ฉันรำคาญทั้งคู่ไง ‎- ไปกินขี้ไป
‎- ไอ้เวรตะไล ‎- ได้ยินนะ
‎โอเค
‎โอเค ดีแล้ว
‎ปริภูมิ-เวลาได้มีการฉีกขาดเกิดขึ้น
‎มันกำลังกลืนกินทุกอย่าง
‎ดอทที่รัก ไอริส
‎จอชจากแผนกบัญชี พวกเขาหายไปหมดแล้ว
‎ผมลองทุกวิธีแล้ว ไม่รู้จะทำไงดี
‎เส้นเวลากำลังจะทลาย
‎นี่คือจุดจบ
‎เปรี้ยวปากอยากกินไข่เจียวจังเลย
‎- นี่มันใหญ่กว่าเส้นเวลา ไลล่า ‎- อะไรใหญ่กว่าเส้นเวลา
‎- ทั้งจักรวาล ‎- เออใช่
‎หมาหายไป คนหายไป ‎นี่คือสิ่งตรงกันข้ามกับบิ๊กแบง
‎แทนที่จักรวาลจะขยาย ‎ตอนนี้มันกำลังหดกลับเข้าไป
‎เหมือนไส้ตรงปลิ้น
‎เปรียบเทียบได้พิลึกมาก แต่ใช่
‎งั้นเอาไป อาจมีคำตอบอยู่บ้าง
‎- คู่มือมาสเตอร์ ‎- หนึ่งเดียวเท่านั้น
‎เจอแล้ว
‎โอเค มาตรการรับมือ
‎"ในกรณีที่เกิดปฏิทรรศน์คุณตา ‎ซึ่งเป็นไปได้ยาก
‎ผู้ก่อตั้ง และบุคลากรสำคัญทุกคนจะต้อง…"
‎"ถูกส่งตัวไปยังหลุมหลบภัยฝ่ายปฏิบัติการในทันที"
‎ผู้ก่อตั้ง
‎ผู้ก่อตั้งที่ไหน
‎ไม่รู้
‎- เราต้องหาหลุมหลบภัยให้เจอโดยเร็ว ‎- โดยเร็ว พูดพร้อมกันเลย
‎หยิกก่อนได้บุญ หยิกที่หลังได้บาป
‎- ไม่ต้อง… ‎- ห้ามพูด!
‎โอเค
‎ฉันเกลียดครอบครัวนาย
‎ก็ได้ ตอนนี้ฉันเอง ‎ก็ไม่ค่อยจะชอบครอบครัวเธอสักเท่าไร
‎- นายมีส่วนด้วยไหม ‎- มีส่วนอะไร
‎ก็ที่เอาคุณปู่ซูเปอร์แมนมาซุ่มโจมตีเราไง
‎สโลน แค่จะเติมเห็ดใส่พิซซ่า ‎พี่น้องฉันยังจะตัดสินใจกันไม่ได้เลย
‎ฉันไม่รู้ว่าตาแก่นั่นใคร จู่ๆ ก็โผล่มาเอง
‎คิดว่าฉันจะเชื่อเหรอ
‎เดี๋ยวนะ
‎เธอโจมตีเรา
‎- ฉันพยายามเตือนแล้ว ‎- เตือนตอนมาถึงน่ะสิ
‎- พวกเราเกือบตายแล้ว ‎- แต่ก็ไม่ตายนี่
‎ครอบครัวนายสบายดี ส่วนของฉันตายไปครึ่ง
‎นี่นาย…
‎หลอกใช้ฉันเหรอ
‎ทำมาใกล้ชิดเพื่อสืบข้อมูลเหรอ
‎คิดแบบนั้นจริงๆ เหรอ
‎สโลน เธอควรรู้อะไรเกี่ยวกับฉันอย่างนึง
‎ฉันไม่มีเพื่อน
‎หรือคนรักเลย
‎ฉันมีแค่ครอบครัว
‎ฉันยอมทำทุกอย่างเพื่อปกป้องพวกเขา
‎ยกเว้นหักหลังเธอ
‎เพราะฉันไม่อยากเป็นคนแบบนั้น
‎เพราะงั้นถ้าเธอกำลังหลอกฉัน
‎เธอชนะแล้ว
‎แต่ถ้าสิ่งนี้…
‎ถ้ามันจริงใจ
‎เราต้องไว้ใจกันและกัน
‎เพราะเราไม่เหมือนครอบครัวเรา
‎ก็ได้
‎โอเค
‎นี่ ลืมเช็ดจุดนึงแน่ะ
‎อาลืมเช็ดหน้าจุดนึงมะ ผมไม่เห็นบ่น
‎นี่ ฟังฉันให้ดีนะเพื่อนยาก
‎นี่ยังเทียบไม่ติดกับบทลงโทษ ‎ที่ฉันเคยโดนตอนอายุเท่านาย
‎พ่อเคยลงโทษให้ฉันซักผ้าหกเดือน
‎ตั้งหกเดือน แค่เพราะเอาของโบราณงี่เง่า ‎หาค่ามิได้จากเม็กซิโกของพ่อไม่จำนำ
‎ปรากฏว่ามันหาค่าได้โว้ยพ่อ
‎และค่าของมันคือยาไอซ์ 35 ดอลลาร์ ‎ขอบพระคุณเจ้าค่ะ
‎แค่ซักผ้า ไม่เห็นแย่ตรงไหน
‎แย่จะตาย เพราะฉันรู้ว่าพวกพี่ชาย ‎เอาถุงเท้าไปเช็ดน้ำอะไร
‎ตอนอายุเท่าผม อาก่อเรื่องเยอะมะ
‎โอ๊ย บ่อย
‎หนีเรียน ลักทรัพย์ วางเพลิง
‎หลายๆ อย่างที่ฉันทำ ‎ยังไม่มีกฎหมายรองรับเลยด้วยซ้ำ
‎เคยได้ยินคำว่ากฎหมายเคลาส์ไหม
‎ไม่เคย
‎เชอะ ยังไงก็ไม่สำคัญหรอก
‎ส่วนใหญ่ฉันแค่อยากไปยั่วโมโหพ่อ
‎ลูเธอร์ ดิเอโก หรือเบนเท่านั้นแหละ
‎เออ โรคดื้อต่อต้าน
‎- นั่นชื่อที่จิตแพทย์ผมเรียก ‎- บรรยายต่อ
‎มันมักจะเกี่ยวข้องกับ ‎อารมณ์ชอบโต้เถียง ก้าวร้าว…
‎- และฉุนเฉียว ถูกต้อง ‎- และฉุนเฉียว ใช่
‎- ต่อต้านสังคม… ‎- ถูก
‎พฤติกรรมเสี่ยงและหุนหันพลันแล่น
‎ปิ๊งป่อง เหมือนใครเอ่ย ฉันเป๊ะ
‎ฉันเป็นโรค… ว้าว
‎คือมันรู้สึกดีมากเลยที่รู้ชื่อโรคที่เป็น
‎งั้นเรื่องติดยา นิสัยชอบชักใย แล้วก็ลัทธิ…
‎เคยมีลัทธิด้วยเหรอ
‎ก็มันเป็นยุค 60 ใครๆ ก็มีลัทธิกันหมด
‎แต่ประเด็นคือทั้งหมดนั่น ‎เป็นแค่การตอบโต้พ่อของฉัน
‎และความคาดหวังสูงลิบลิ่วของพ่อ
‎แล้วนอกจากเรื่องพ่อ ‎ก็ยังมีเบนที่ตามหลอกหลอนไปทุกที่
‎เบนเป็นใคร
‎เบนเป็นคุณอาที่ตายไปแล้วของนาย ‎เขามีชีวิตในเส้นเวลานี้
‎แต่ตายไปแล้วในสายตาฉัน ช่างมัน
‎แต่ คือแบบ ถ้าฉันจุดไฟเผาห้องนี้…
‎ฟังอยู่
‎มันจะเติมเต็มหัวใจไหมนะ
‎ไม่รู้เหมือนกัน
‎ถ้าฉันทำพฤติกรรมเหวี่ยงตอนนี้
‎แล้วมันจะถือเป็นการต่อต้านใครล่ะ
‎เส้นเวลาใหม่นี่ ที่แท้อาจเป็นเรื่องดีก็ได้
‎ยกเว้นนาย ไม่บอกก็รู้
‎แต่ตอนนี้ฉันอาจจะ
‎มีความสัมพันธ์กึ่งปกติ
‎กับพ่อที่เย็นชาไร้หัวใจได้ก็ได้
‎สแตนลี่ย์
‎- ขอนะ ‎- ไม่ได้ เอาไปวางที่เดิม
‎โอเค โดนจับได้ซะนี่
‎ทุกชิ้นจ้า เห็นหมด
‎นึกว่าอาเป็นคนชิลๆ ซะอีก
‎เนอะ ก็เคยคิดงั้น
‎ขอเก็บชิ้นนึงนะ
‎ก็ได้ ไม่ต้องคืนกางเกงใน
‎ฉันควรกลับบ้านได้แล้ว
‎ฉันปล่อยเธอไปไม่ได้
‎ฉันก็ไม่อยากจากนายไปเหมือนกัน
‎แต่เจย์มี่กับอัลฟอนโซ่ ‎ควรได้รับพิธีฝังอย่างสมศักดิ์ศรี
‎ไม่ใช่ หมายถึงฉันให้เธอไปไม่ได้
‎เธอเป็นตัวประกัน
‎อ๋อ จริงด้วย
‎น้องๆ คิดว่าฉันทรยศอยู่แล้วด้วย เลย…
‎ไม่ต้องอธิบาย เข้าใจ
‎- ดี ‎- บ้านฉันก็คงกำลังวางแผนแก้แค้นอยู่
‎งั้นเราคงต้องกลับไปสู้กันจนกว่าจะตายหมด
‎เราจบเรื่องนี้และคบกันต่อไปได้นะ
‎ยังไง
‎ฉันอยากให้เธออยู่ในนี้จนกว่าฉันจะคิดอะไรออก
‎พี่สาวเรียกคุณว่าวิคเตอร์ ‎ผมต้องเรียกคุณว่างั้นด้วยไหม
‎ถ้าเรียกจะดีมาก
‎รู้ไหม แม่ของเธอ…
‎มีส่วนสำคัญในตัวตนฉันนะ
‎เขาเป็นคนแรกที่เข้าใจฉันจริงๆ
‎ถ้าอยากถามเรื่องแม่ก็ถามได้นะ
‎ซิสซี่เกลียดฉันไหมที่ทำให้เธอเป็นแบบนี้
‎แม่บอกว่าคุณช่วยชีวิตแม่เอาไว้
‎เขาได้มีชีวิตที่ดีไหม
‎มันไม่ง่ายเลย
‎เพราะแม่มีผมอยู่ด้วย
‎แต่แม่เป็นอิสระ แบบที่ไม่เคยเป็นตอนอยู่ที่ฟาร์ม
‎แม่ไม่เคยหยุดคิดถึงคุณเลย
‎และแม่ไม่เคยทิ้งความหวัง ‎ว่าสักวันคุณจะกลับมาหาเรา
‎ทำไมถึงทิ้งเราไปล่ะ
‎ผมต้องการคุณ
‎เรานึกว่าถ้าเธออยู่ห่างฉันไว้จะปลอดภัยกว่า
‎แต่ฉันน่าจะอยู่กับเธอ
‎ไม่น่าจากมาเลย
‎ประชุมในห้องเล่นสนุ๊ก
‎ครอบครัวเท่านั้น
‎รอในนี้นะ เดี๋ยวจะรีบกลับมา
‎เย่!
‎เร็วอีก เร็วอีก!
‎- ทุกคนหลบไป! ‎- เย่!
‎เจ้าตัวเล็ก หยิบกุญแจห้องนี้เร็ว
‎- ให้ไว ‎- หาแป๊บ
‎(ห้องสวีทไวท์บัฟฟาโล่)
‎ไม่ ห้องนี้ไม่อยู่ในรายการ
‎และผมไม่เก็บกวาดห้องที่ไม่อยู่ในรายการหรอก
‎ไวท์บัฟฟาโล่
‎ผมงัดล็อกได้นะ แต่ดิเอโกยึดมีดไปแล้ว
‎เออ ไม่ต้อง
‎ฉันเคยต้องใช้ฟันงัดล็อกด้วยแหละ
‎แถมตอนนั้นเมายากล่อมประสาท ‎จนแทบลืมตาไม่ขึ้น
‎ให้ตาย คืนนั้นสนุกมากเลย ‎นายเฝ้าต้นทางนะ ศิษย์น้อย
‎ได้
‎พูดจริงเหรอ
‎เราจะใช้สโลนแทนช่อมะกอก
‎ปล่อยเธอไปเพื่อสื่อว่าเราอยากสงบศึก
‎ส่งไปกับศพของเจย์มี่และอัลฟอนโซ่
‎พอกลับบ้านแล้ว ฉันจะบอกพวกเขาว่า
‎ชายแก่คนนั้นไม่ใช่พวกของนาย ‎และขอไม่ให้พวกเขาโจมตี
‎นายจะปล่อยคนที่โจมตีเราไปเหรอ ไม่มีทาง
‎ฉันเสียพี่น้องไปสองคน ‎ให้กับนายและคุณปู่จอมคลั่ง
‎ย้ำอีกครั้ง ฮาร์ลันไม่ใช่พวกของเรา
‎แต่ก็ไม่ถึงกับเป็นคนนอก
‎เขาแค่อยากปกป้องฉัน
‎มันจะได้ผลก็ต่อเมื่อครอบครัวเชื่อฉัน
‎ว่าเขาไม่ได้อยู่ในทีมพวกนาย ‎สรุปพวกเดียวกันไหม
‎ฮาร์ลันช่วยเราไว้ ‎เขาจะอยู่กับเรานานแค่ไหนก็ได้
‎เอางี้ลูเธอร์ ให้เขานอนเตียงนายสิ
‎ไหนๆ นายก็ไปนอนกับศัตรู
‎ระวังปาก
‎พวกเรา อย่าตีกัน
‎การมีพันธมิตรอยู่ข้างในอาจช่วยเราได้
‎ถูกมะ
‎ก็ใช่ แต่มั่นใจได้ไง ‎ว่ายัยบาร์บี้ไร้แรงโน้มถ่วงมันไว้ใจได้
‎ฉันไว้ใจเธอ
‎เออ นายไว้ใจอีเมลจากเจ้าชายไนจีเรียด้วย
‎ทันเดไม่ใช่เจ้าชาย เขาเป็นกษัตริย์ ‎และเขาถูกปลดตำแหน่งอย่างไม่เป็นธรรม
‎ก็ได้
‎ใช้พลังข่าวลือใส่ฉันอีกสิ
‎เอาสิ ฉันไม่ได้ปิดบังอะไร
‎ยอมทุกวิถีทาง
‎อยากทำอะไรก็เชิญเลยลูเธอร์ ‎รับผิดชอบเอาเอง
‎ฉันมีเรื่องใหญ่กว่านี้ต้องจัดการ
‎อัลลิสัน รอด้วย
‎นี่มันระบบราชการแถไปแถมาชัดๆ
‎ในนี้ไม่เห็นมีคำสั่งชัดเจน ‎ว่าต้องรับมือกับวิกฤติยังไง
‎ไลล่า ฉันไม่น่ามาที่นี่ด้วยซ้ำ ลาออกแล้ว
‎ล้างมือแล้ว แต่ก็โดน ‎ดูดกลับเข้ามารับมือกับเรื่องวุ่นวายอีกแล้ว
‎ทำไมถึงหนีนรกขุมนี้ไม่ได้ซะทีเนี่ย
‎เพราะนายรักมัน
‎โทษที
‎ยอมรับเถอะห้า
‎ชีวิตนี้มีแต่วันสิ้นโลก ‎ที่ทำให้นายมีชีวิตชีวาขึ้นมาได้
‎ไม่รู้ทำไมทุกคนถึงพูดงั้นเรื่อยเลย
‎ฉันไม่ชอบความโกลาหล
‎ฉันไม่ต้องการความวุ่นวาย ฉัน…
‎ฉันอยากเกษียณ
‎เชื่อตายแหละ
‎นายเนี่ยนะจะไปใช้ชีวิตปกติ ‎จ่ายภาษีเหมือนคนทั่วไป คงเบื่อตาย
‎เธอก็ไม่เหมาะ ‎กับชีวิตที่สงบสุขเหมือนกันนั่นแหละ
‎ก็ไม่เหมาะน่ะสิ
‎ขอบคุณพระเจ้า
‎ไม่รู้เป็นเพราะน้ำเสียงหรือเปล่านะ
‎แต่นายควรไปฝึกวิธีการพูดมาใหม่
‎โคตรน่ารำคาญ
‎แค่จะบอกว่าควรเอาไปปรับปรุง
‎สำหรับอนาคต
‎ยิ้มหาพระแสงอะไร ไอ้เด็กเปรต
‎ยิ้มหานั่นไง
‎ทำไมไม่บอกแต่แรก
‎(หลุมหลบภัยฝ่ายปฏิบัติการ)
‎นี่ ตอนนายบอกว่าจะพาไปหาอะไรดื่ม ‎ฉันนึกว่าจะเป็นของแรงๆ
‎อย่าลบหลู่สเลอปี้
‎เปิดลิ้นชักหน้ารถสิ
‎โอ้ ขอบคุณพระเจ้า
‎ช่วงนี้เธอเป็นคนสนุกขึ้นเยอะนะ
‎ว่าไงนะ
‎ก็ที่ด่าลูเธอร์แล้วก็ละลายสมองสโลน
‎เมื่อก่อนเธอน่ารักที่สุดในบ้าน
‎โอเค ตัดเกรดแบบอิงอัมเบรลลา
‎ก็ฉันไปติดอยู่ในโลกอดีตโดยไม่มีแคลร์
‎แล้วทิ้งเรย์เพราะคิดว่าลูกรออยู่ในโลกอนาคต
‎แต่กลับมาพบว่าแคลร์ไม่มีตัวตนในปัจจุบัน
‎มันก็ทำเสียคนได้
‎หนักว่ะ
‎- อยากระบายไหม ‎- ไม่
‎เถอะน่า
‎เธอก็รู้ว่าฉันบำบัดเก่ง
‎ได้รับฉายาว่าดร.ฟูเอโก
‎ไม่มีใครตั้งให้ซะหน่อย
‎- แต่ก็ควรนะ ‎- ไม่
‎ชื่อเท่จะตาย
‎ไม่เคยสิ้นหวังเท่านี้มาก่อนในชีวิต
‎ตัวนี้สวยนะ
‎แม้หลังจากฉันกลับมาพูดได้อีก
‎ฉันก็รู้ราคาของการพูดในสิ่งที่เชื่อมั่น
‎เราจะไม่เข้าประตูหลังร้านอีก!
‎ออกไป!
‎ต้องหวาดกลัวทุกชั่วขณะชีวิต
‎ว่าเราหรือคนที่เรารักอาจหายไป
‎หรือกลายเป็นเหยื่ออาชญากรรมชั่วช้า
‎และฉันสู้ไม่ได้เลย
‎เรื่องแบบนั้นมันฝังลึกสินะ
‎ใช่
‎ฉันรู้ว่าพวกเราไปติดอยู่ที่ดัลลัสกันหมด ฉันแค่…
‎ฉันว่าคนอื่นๆ ไม่เข้าใจหรอก ‎ว่าสภาพความเป็นอยู่ฉันเป็นยังไง
‎อือ
‎ใช่
‎แต่เรามาอยู่ตรงนี้แล้ว
‎- เรากลับมาแล้ว จริงไหม ‎- กลับมาเพื่ออะไรล่ะ
‎เรย์กับแคลร์เป็นสองคนที่ทำให้ฉันสู้ชีวิต
‎แต่พวกเขาจากไปแล้ว และฉัน…
‎ฉันโมโหมาก ไม่รู้จะเอาความรู้สึกไปลงตรงไหน
‎จำสมัยที่ฉันเคยเป็นศาลเตี้ยได้ไหม
‎จำได้ แบทแมนตลาดล่าง
‎แสบนะ
‎พวกเธออาจหัวเราะเยาะ ‎แต่มันทำให้ฉันรอดมาได้
‎ได้เตะรูตูดโจร ‎มันเหมือนการบำบัดสำหรับคนเจ๋ง
‎เชื่อเถอะ ฉันก็อยากซัดใครสักคนเหมือนกัน
‎ถ้าได้ใช้เวลาอยู่ในเมืองไหนนานๆ ‎เธอจะเจอลู่ทางเอง
‎คนในนั้น
‎เกลียดคนอย่างเรา
‎เราเข้าไปได้นะ
‎ไปสั่งเหล้า ดูซิว่ามีใครมาหาเรื่องเราไหม
‎จากนั้นเราจะจัดการให้จบ
‎หรือไม่ก็ขับรถกลับบ้าน
‎เนอะ
‎ฉันก็อยากกินเหล้าอีกสักแก้วนะ
‎แค่นี้นะ ถือว่าหมดเรื่องบาดหมางกันแล้ว
‎ไม่ได้
‎เราอยากได้ตัวไอ้แก่ด้วย
‎- นายทำอะไร ‎- ก็ให้คิดแผนไม่ใช่เหรอ นี่ไงล่ะ
‎แผนนี้งี่เง่า
‎- เขาไม่ได้อยู่ในข้อตกลง ‎- ตอนนี้อยู่แล้ว
‎เบน พวกเขาไม่ได้ฮั้วกัน ‎พวกนี้ไม่ได้รู้เห็นว่าจะมี…
‎ถ้างั้นก็คงจับตัวมันมาให้เราได้
‎ง่ายมาก
‎เอาตัวไอ้คนที่ฆ่าพี่น้องเรามา ‎แล้วเราจะลืมเรื่องทั้งหมดนี้ไป
‎ไม่งั้น…
‎ขอโต๊ดคร่า
‎ยกโทษให้
‎หลุมหลบภัยฝ่ายปฏิบัติการ
‎(พื้นที่หวงห้าม)
‎- เราซวยแล้ว ‎- ไม่ได้รับอนุญาตให้เข้า
‎ฉิบหาย
‎ให้ตาย นายนี่เหงื่อแตกพลั่กๆ ‎อย่างกับกุ้งเน่าแช่น้ำแข็ง เป็นอะไร
‎อนุญาตให้เข้า
‎นายคงเป็นบุคลากรสำคัญสินะ
‎ว้าว
‎คนนั้นสินะ
‎ผู้ก่อตั้ง
‎สภาพอย่างกับเนื้อกระป๋อง
‎ฉันนึกว่าจะมีคนมากกว่า…
‎กระป๋อง
‎เป็นไปไม่ได้
‎ทำไม
‎นั่นตัวฉัน
‎สุดๆ
‎นายบ่นเรื่องเดอะ คอมมิชชั่นมาตลอดทาง
‎แต่ดันเป็นคนก่อตั้งเองเนี่ยนะ
‎อย่างฮา
‎ถ้าฉันก่อตั้งจริง ก็จำไม่ได้เลยสักนิด
‎ฉันก็ดันนึกว่านายเป็นพวกกบฏสังคม
‎แต่สรุปเป็นพวกถวายใจให้บริษัทซะนี่
‎คือแบบ
‎ถ้าขาดที่นี่ไป นายขาดอากาศหายใจจริงๆ
‎มีอะไรแปลกๆ
‎ฉันไม่เป็นโรคจิตปฏิทรรศน์
‎ตอนอยู่ข้างนอกยังรู้สึกได้ แต่พอเข้ามาแล้ว
‎ไม่มีอะไรเลย
‎เราไม่ค่อยจะฉลาดนักเลยนะ ว่าไหม
‎หลุมหลบภัยฝ่ายปฏิบัติการ
‎มันกั้นปฏิทรรศน์ได้
‎ฉันสร้างมันขึ้นมาเพื่อใช้เป็นห้องนิรภัย
‎ในกรณีที่ความต่อเนื่องของเวลาพังทลาย
‎ในห้องนี้
‎ทุกตัวตนของเราสามารถอยู่ร่วมกันได้
‎นายคงมาที่นี่เพราะ
‎คูเกิ้ลบลิตซ์
‎เหมือนขนมบลินซ์ไส้ชีสมะ
‎เป็นภาษาเยอรมัน แปลว่า "บอลสายฟ้า"
‎มันเป็นหลุมดำที่วิปริตเป็นพิเศษ
‎แบบที่ดูดเส้นเวลาเข้าไปได้หมด
‎โป๊ะเชะ
‎แล้วเราต้องแก้ไขมันยังไง
‎ทำไม่ได้
‎ถ้านายสร้างทั้งหมดนี่ขึ้นมากับมือ
‎งั้นนายก็ต้องสร้างทางแก้ไว้สิ
‎สิ่งเดียวที่จะหลงเหลืออยู่คือ…
‎ออบลิเวี่ยน
‎หมายความว่าไง
‎นั่นคือสิ่งที่กำลังจะมา
‎ฟังนะ ไอ้เบื๊อก
‎ตลอด 20 วันที่ผ่านมา ฉันวิ่งวุ่น
‎กอบกู้โลกไม่ให้สูญสิ้น
‎แต่งานนี้ไม่จบไม่สิ้นซะที
‎ตอนนี้ฉันต้องมาติดอยู่ในร่างวัยรุ่น ‎ฮอร์โมนพลุ่งพล่าน
‎และฉันแค่อยากออกไปซื้อ ‎คอร์เวตต์ สติงเรย์ รุ่นยุค 1970 มาขับสักคัน
‎อย่ารุนแรงกับเขาสิห้า
‎ไลล่า ฉันทะเลาะกับตัวเองอยู่
‎อย่ามาสาระแน
‎ขอบใจ
‎ไอ้เจ้าคูเกิ้ลบลิตซ์เนี่ย มันไม่ใช่แค่รอยรั่วเล็กๆ
‎ที่เราจะเอาอะไรไปอุดได้ง่ายๆ
‎แต่มันคือเครื่องอัดขยะยักษ์ที่กำลังบดบี้จักรวาล
‎แล้วกลืนกินเข้าไปทั้งยวง
‎เพราะงั้นบอกมาซะดีๆ ว่านายยับยั้งมันยังไง
‎ไม่ว่าจะยังไงก็ตาม…
‎อย่ากอบกู้โลกเป็นอันขาด
‎ทำไมไม่ให้กอบกู้… ห้า!
‎ฉันต้องแก้ไขเรื่องนี้ยังไง
‎เขาตายแล้วว่ะห้า
‎ขออยู่ในห้องลำพังได้ไหม
‎นายไม่ควรอยู่กับศพตามลำพังหรอกมั้ง
‎ไลล่า ช่วยออกไปที
‎ไอ้สารเลว
‎นี่อะไร
‎เปิดแล้ว
‎ข้างในอย่างกับหนังเรื่องขุมทรัพย์สุดขอบฟ้า
‎โอ้โฮ ตู้ปาจิงโกะ
‎ดูนี่สิ
‎นี่อะไร
‎เจ๋งไปเลย
‎ฉันเลยรับเลี้ยงพวกนี้มาแทน
‎พ่อ!
‎ฉันไม่ใช่พ่อแก ไอ้หนุ่ม ‎ไม่ใช่อีกต่อไปแล้ว
‎นี่อะไรเนี่ย
‎โคตรเจ๋ง
‎รีบเล่นรีบไป สแตน ‎ฉันต้องไปหาใครคนนึงเรื่องควาย…
‎เช็ดครก
‎ไม่นะ
‎อาเคลาส์!
‎วิคเตอร์
‎(ยังไม่พบสาเหตุการตาย ‎ของคนขายเนื้อในท้องที่)
‎(แม่ของห้าหรือเปล่า)
‎(แม่ดิเอโก)
‎(แม่วิคเตอร์ ‎แม่ลูเธอร์)
‎(แม่อัลลิสัน)
‎(แม่เคลาส์)
‎(ตำรวจยังคงสืบสวนคดีตายปริศนา)
‎(แม่วิคเตอร์)
‎ฮาร์ลัน เธอต้องเข้าไปอยู่ในห้องนะ
‎เป็นอะไรไป
‎ทำไมถึงมีข่าวพวกนี้ล่ะ
‎ทำไม
‎รู้จักพวกเขาเหรอ
‎ฝีมือเธอเหรอ
‎เธอฆ่าแม่เราเหรอ
‎เธอเป็นคนก่อเรื่องทั้งหมดนี่เหรอ
‎คำบรรยายโดย นันทวัน ริดเดล